โลภะ vs ฉันทะ

โลภะ
เป็นความพอใจแบบลิงโลด มุ่งพอใจผลลัพธ์ คือพอใจเสวยผลมากกว่าสร้างเหตุ นำไปสู่ตัณหาคือสมุทัย ตามด้วยทุกข์ ตามลำดับ
ฉันทะ
เป็นความพอใจที่กำลังพอดี มุ่งพอใจที่ได้กระทำ คือพอใจในการสร้างเหตุมากกว่าเสวยผล นำไปสู่อิทธิบาท คือการมีฤทธิ์
แต่เนื่องจากกามเป็นของหยาบ ดังนั้น กามฉันทะ (ความพอใจในรูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ) อันเป็นตัวนำไปสู่การไขว่คว้าหากามสุข ซึ่งเป็นของหยาบเหมือนกัน กามสุขจะไปขวางทางนำไปสู่นิรามิสสุข ซึ่งเป็นสุขชั้นเลิศ ท่านจึงจัดกามฉันทะไว้เป็นนิวรณ์ เครื่องกางกั้นความดี ที่เราต้องหมั่นระงับเนือง ๆ

ผุดขึ้นขณะออกกำลังกายเปลี่ยนอิริยาบถ แล้วร่างกายเคลื่อนไหวไม่ได้ดั่งใจ จึงเกิดขัดเคืองขึ้น เมื่อขัดเคืองใจขึ้น จึงรู้สึกตัวว่าตั้งจิตไว้ผิด พอสาวลงไปในจิตจึงพบต้นเหตุคือตัณหา -> โลภะ ที่อยากให้ร่างกายเป็นได้ดั่งใจ จึงย้อนกลับมาตั้งจิตใหม่ให้พอใจในการกระทำการออกกำลังกาย แทนที่จะตั้งความหวังว่าให้ร่างกายแข็งแรง พบว่าจิตนุ่มนวลขึ้น เกิดความโล่ง โปร่ง เบา ความขัดเคืองใจก็หายไป - เอวัง

 

Thai Search

Google Search

Custom Search

Theme

Who's online

There are currently 0 users and 5 guests online.